Booka

Miłośniczka dobrych książek, filmów i muzycznych dźwięków (jazz, blues, R&B, soul, rock, progressive rock, rock 'n' roll).

Zainteresowanych zapraszam do obserwowania mojego profilu.

 

Kto tu rządzi?

Kto tu rządzi? - Braun Grzegorz, Jan Piński
Książka "Kto tu rządzi?" to wywiad-rzeka, będący zapisem rozmowy Grzegorza Brauna z Janem Pińskim: obecnie znanym głównie z mediów społecznościowych i tworzenia własnych filmów, które umieszcza na platformie YouTube, a który wówczas [w 2014 roku, kiedy wydawana była ta książka] był redaktorem naczelnym Tygodnika "Uważam Rze" (a jeszcze wcześniej szefem programów telewizji polskiej).
 
O czym rzecze ta książka poza ogólną próbą odpowiedzi na tytułowe pytanie? Czytelnik przeczytać może tutaj o tym jak rodziła się transformacja w Polsce, kto stoi za tą transformacją, dlaczego (według Grzegorza Brauna) są to postpeerelowskie tajne służby i jaki udział w tej transformacji miała masoneria. O tym czym są i na jakiej zasadzie działają w Polsce niejakie "łże-elity", dlaczego Braun nazywa je wysłannikami obcych służb w Polsce, które tylko pozornie działają dla kraju, będąc tak naprawdę antypolskimi. Rozprawia na temat polityki zagranicznej i władzy sądowniczej. Ponadto zahaczono tu także o temat Żydów w Polsce i ich działalności na terenie naszego kraju oraz temat wydarzeń z kwietnia 2010 roku, które to wydarzenia Braun wprost nazywa zamachem smoleńskim.
 
Czytając ten wywiad można wyrobić sobie własne zdanie. Nie ze wszystkimi poruszonymi tu kwestiami się zgadzam (jak między innymi rzeczony "zamach smoleński"), z niektórymi nie trudno się nie zgodzić (jak na przykład rozdział zatytułowany "O Żydach").
Książkę czyta się szybko, a biorąc pod uwagę, iż dotyka kwestii politycznych i trochę historycznych - nadspodziewanie lekko. Może byś to spowodowane tym, iż jest napisana w formie wywiadu-rzeki, co już z góry zakłada luźniejszą wypowiedź, a co za tym idzie: łatwiejszy styl i bardziej znośny klimat.
 
Choć książka jest z 2014 roku i (w niektórych fragmentach) trochę się zdezaktualizowała, warto zaznajomić się z tym tytułem, choćby dla wyciągnięcia własnych spostrzeżeń w tematach, które Autorzy poruszyli w przeprowadzonej rozmowie.

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/02/kto-tu-rzadzi.html

Klub Smutnych Duchów 3

Klub Smutnych Duchów 3 - Lize Meddings, Agnieszka Kalus
CYKL: "KLUB SMUTNYCH DUCHÓW" (TOM 3)

To już trzecia odsłona przygód "Klubu Smutnych Duchów". Towarzystwo nam się powiększa: na okładce widzimy już bohaterkę, którą poznaliśmy w poprzednim tomie - Rue. I to właśnie na niej i jej problemie skupia się trzecia odsłona cyklu.
 
Klub, który Sam założył pod koniec pierwszego tomu, a który w drugim raczkował, teraz zaczyna prosperować pełną parą. Do klubu dołącza coraz więcej osób, w tym także niejaki Benji, który marzy o karierze piosenkarza. Przyjaciele z Klubu Smutnych Duchów postanawiają mu pomóc w promocji, ale czy zrzucenie zbyt wielu obowiązków na jedną osobę jest dobrym pomysłem? Odpowiedzi na to i inne pytania należy szukać w lekturze trzeciego tomu cyklu.
 
Ten tom jest lepszy od drugiego jeśli chodzi o bogactwo wydarzeń, a także o to, co komiks miał przekazać. Dorównuje swoim poziomem do pierwszego tomu. Myślę, że warto sięgnąć po całość, choćby po to aby zobaczyć jakie treści chciała przekazać Autorka.
 
PODSUMOWANIE CYKLU:

Biorąc pod uwagę ogólną ocenę całego cyklu uważam, że jest dobry. Głównie przez wzgląd na to, co Autorka chciała przekazać młodym czytelnikom - gdyż uważam, że to właśnie kilkunastoletnia młodzież jest głównym targetem tych komiksów. Prawdopodobnie mając "naście" lat doceniłabym te historie bardziej.
 
Ciekawym zabiegiem są okładki poszczególnych tomów. W pierwszym mamy jedną postać główną, znaną z imienia - Sama, i dlatego też okładkę zdobi jedne duch. W drugim tomie skupiono się na problemach Skarpetki (którą poznaliśmy w pierwszym tomie), dlatego okładka przedstawia już dwa duchy oraz mniejszego ducha, którego dopiero poznamy. Tom trzeci poświęcony jest w całości problemom Rue, dlatego też okładkę zdobią już trzy duchy.
 
Dzięki temu, że w każdym tomie skupiamy uwagę na problemach innej postaci, możemy się przyjrzeć temu, jakie są poszczególne duszki. A tak się składa, że choć wyglądają podobnie i łączy ich wspólny problem [depresji], to każdy z nich ma inną osobowość. Sam to typowy panikarz maniakalno-depresyjny, Skarpetka jest zrównoważona ale wycofana, służy dobrą radą mimo, że sama ma problemy. Jest dobrą obserwatorką i często ma trafne uwagi na temat otoczenia. Z kolei Rue to pracoholiczka, która robi wszystko aby nikogo nie zawieźć.
 
Minusy to słabszy drugi tom i nieco irytująca postać Sama, a także momentami niepotrzebne, nieco infantylne teksty.
Plusem całego cyklu jest jego ogólny przekaz: nie należy tracić nadziei, warto żyć, warto wychodzić do ludzi i mieć przyjaciół, nie należy brać wszystkiego do siebie oraz należy pamiętać, że rzucanie się w wir pracy nie jest lekarstwem na zapomnienie o problemach.

Opinia opublikowana na moim blogu"
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/02/klub-smutnych-duchow-3.html

Klub Smutnych Duchów 2

Klub Smutnych Duchów 2 - Lize Meddings, Agnieszka Kalus
CYKL: "KLUB SMUTNYCH DUCHÓW" (TOM 2)

Drugi z kolei tom cyklu "Klubu Smutnych Duchów", w którym możemy poznać dalszy ciąg wydarzeń jakie miały w pierwszym tomie. Sam znalazł towarzyszkę - co zresztą nietrudno zauważyć, gdyż już sama okładka wskazuje, że nie jest już jedynym duchem w tej historii. Zapewne czytelnicy zaznajomieni z pierwszą częścią pamiętają, że pod koniec historii wydarzyło się coś tajemniczego. W drugim tomie mamy więc rozwiązanie tej zagadki.

Co jeszcze czeka naszych bohaterów? Kolejne zmartwienia. Jedni dostają skrzydeł do działania, podczas gdy inni zamykają się w sobie, a w ich życie wkracza niepewność, nieśmiałość, lęk... Negatywne emocje sprawiają zamknięcie się niczym w bańce lub szklanej kuli. Każdy dzień wygląda tak samo, a człowiek nie chce robić nic, aby zmienić coś w swoim życiu. W takim momencie z pomocą, mogą przyjść przyjaciele. Tylko jak sprawić, aby wyciągnąć osobę z depresją z jej matni? Odpowiedzi między innymi na to pytanie należy szukać w treści tego komiksu.

Narysowany prostą kreską komiks, utrzymany jest w takim samym klimacie jak poprzedni tom. Niesie ze sobą ważny temat pomocy osobom z depresją. Zauważyłam jednak, że historia opowiedziana w tym tomie jest dość krótka i spokojnie mogła zostać ujęta jeszcze w pierwszym tomie, dlatego moim zdaniem druga odsłona przygód Sama i Skarpetki zasługuje na miano niezłego komiksu, który wywołał lekki niedosyt. Kto wie, może po to, aby rozwinąć skrzydła w trzecim tomie...

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/02/klub-smutnych-duchow-2.html

Klub Smutnych Duchów

Klub Smutnych Duchów - Lize Meddings, Agnieszka Kalus
Rzadko sięgam po komiksy ale jeśli rzeczywiście już jakiś trafi w moje ręce, to jak nie są to przygody Lary Croft, to jest duża szansa, że będzie poruszać jakiś interesujący temat. W komiksach z cyklu "The Sad Ghost Club" temat jest nie tyle interesujący, co ważny. Dotyka problemu depresji, czyli choroby, z którą zmaga się wielu, choć nie każdy chce o tym mówić. Mało tego, nie zawsze sobie z tego zdają sprawę, przynajmniej w początkowej fazie.

W pierwszym tomie trylogii "Klub Smutnych Duchów" poznajemy ducha Sama. Dla niego zaczyna się kolejny, nudny dzień. Sam ma tego dnia wiele do roboty, bo musi się uczyć, napisać wypracowanie, do którego ciężko mu się zabrać. No i jest coś jeszcze: Sam bardzo przeżywa wszystkie swoje rozterki, drobiazgowo analizuje każdą możliwość. Można wręcz powiedzieć, że "dzieli włos na czworo", za każdym razem zamartwiając się przy tym i zastanawiając czy zamierzone cele się powiodą i czy w ogóle mają sens, bo: "co jeśli jednak nie mają sensu"? Tak samo zastanawia się Sam nad zaproszeniem na imprezę do znajomych, które przypadkowo akceptuje. I co teraz? Pójść czy nie pójść? A co, jeśli nikt nie będzie z nim rozmawiał...

Komiks obejmuje dwadzieścia cztery godziny z życia głównego bohatera. Tylko tyle i aż tyle mając na uwadze to, ile Sam tego dnia się dowie i co przeżyje. Poruszone w nim kwestie mają za zadanie pokazać, że nawet najgorszy dzień może zmienić się w lepszy. Historia sympatycznego ducha z komiksu ma dać nadzieję, pokrzepić i może nawet pomóc ludziom zmagającym się z depresją.

O tym, jak potoczą się losy Sama należy dowiedzieć się z lektury tego komiksu. Całkiem niezłego komiksu, początkowo trochę naiwnego, z lekko infantylnymi tekstami, ale jednak mającego jasny przekaz, że to życie, które jest nam dane tylko jedno, ma sens i trzeba brać każdy dzień takim, jaki jest.

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/02/klub-smutnych-duchow.html

... własnymi słowami. Marilyn Monroe

... własnymi słowami Marilyn Monroe - Guus Luijters
Książka Guusa Luijtersa jest zbiorem wypowiedzi słynnej aktorki, które tym samym układają się w opowieść snutą słowami Marilyn Monroe - począwszy od dzieciństwa, przez początki kariery, aż po bycie wielką gwiazdą na miarę swoich czasów i wszechczasów.
W owych cytatach Marilyn porusza tematy takie jak miłość, życie, seks, kariera, sława, stosunki międzyludzkie. Czytając tę książkę mamy więc obraz nie tylko tego jaką osobą była Monroe, ale też jakie były jej poglądy na toczące się wokół niej sprawy oraz jaki był świat widziany jej oczami. Jej świat - świat gwiazdy ówczesnego hollywoodzkiego kina. Natomiast patrząc na pierwsze rozdziały dotyczące spojrzenia aktorki na jej dzieciństwo, jawi się nam smutny obraz nieszczęśliwego dziecka, wychowującego się - początkowo - w niepełnej rodzinie, z czasem w sierocińcu do którego oddała ją jej własna matka. Nie trudno więc wysnuć wniosków na temat małej Normy Jean oraz tego jak jej dzieciństwo wpłynęło na późniejsze życie już dorosłej Marilyn Monroe.
 
Książka Guusa Luijtersa nie jest typową biografią, gdyż niewiele słów pochodzi od samego Autora. W tym opracowaniu oddał on głos samej Marilyn. I tak oto widzimy piękną, podziwianą przez kobiety, pożądaną przez mężczyzn kobietę, aktorkę o niezbyt wielkim talencie aczkolwiek mającą marzenie nauczyć się gry aktorskiej. Widzimy osobę - wbrew pozorom - bardzo nieśmiałą, mającą swoje marzenia i pragnienia, radości i smutki, usilnie poszukującą ojca, którego szukała u mężczyzn, z którymi się wiązała, a którzy nie zawsze byli dla niej odpowiedni.
 
Bardzo dużym plusem tej niedługiej książki są liczne fotografie Marilyn Monroe z różnych okresów jej życia, fotosy z filmów oraz bankietów. Fotografie są dobrej jakości, sporo z nich jest dużego rozmiaru. Można by pomyśleć, że tekstu w niej niewiele, a więcej jest zdjęć. Myślę jednak, że ta ilość jest wyważona ilość, a zaważywszy na to, że w wypowiedziach Marilyn znajduje się sporo wartościowych rzeczy, nad którymi można się pochylić na dłużej oraz, które nie raz spokojnie mogłyby być cytatami. Dlatego dawkowałam sobie lekturę na kilka wieczorów.
Dodatkowym atutem jest też zamieszczenie rozdziału ze spisem filmów, w których wystąpiła Marilyn, ułożonych chronologicznie. Każdy posiada wymienionych najważniejszych twórców, tytuł zagraniczny i polski (jeśli istnieje) oraz krótki zarys fabuły. Większość tytułów posiada też odpowiadający mu kadr, umieszczony obok opisu filmu, którego dotyczy.
 
Zauważyłam jedynie dwa minusy. Pierwszy to fakt, iż fotografie są jedynie czarno-białe, nawet te, które znamy w kolorze. Drugi minus dotyczy umieszczenia w paru miejscach wytłuszczonym drukiem fragmentów tekstu już użytego, bądź mającego pojawić się w niedługim czasie. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyż taki zabieg bywa stosowany - choć ja spotkałam się z nim raczej w czasopismach. Jedyne, do czego mogłabym się w tym momencie "przyczepić" to fakt, iż akurat te fragmenty, które wybrano chyba tylko po to by zwrócić uwagę na jakieś ważne stwierdzenie, które padło bądź ma paść (bo, jak mniemam, chyba temu ma służyć ten zabieg) często nie jest tutaj - w mojej opinii - ani ważne, ani wartościowe. Natomiast te fragmenty, które rzeczywiście mogłyby być cytatami i niosą ze sobą jakiś przekaz takiego wytłuszczenia, ani powtórzenia nie mają. Dlatego nie bardzo rozumiem celowość wytłuszczenia i zwracania ponownej uwagi na tekst, który akurat nie ma większej wagi w danym momencie.
 
Polecam ten tytuł głównie dla fanów Marilyn Monroe. Choć przypuszczam, że nie będąc jej fanem można się skusić na "... własnymi słowami (...)" choćby z czystej ciekawości: "co też ta Marilyn miała do powiedzenia."

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/02/wasnymi-sowami-marilyn-monroe.html

Nikt nie idzie

Nikt nie idzie - Jakub Małecki

W książce "Nikt nie idzie" spotykamy się ze sporą dawką ludzkich emocji. Samotność, żal, ból i cierpienie, rozstania, budowanie relacji, tworzenie zaufania... i wiele innych. Emocjonalny wachlarz jest widoczny niemal w każdym rozdziale, a emocje i zależności między bohaterami przykuwają uwagę czytelnika nie pozwalając przestać myśleć o ich losach.

Książka jest podzielona na zatytułowane części, a każda z nich ma krótsze, bądź dłuższe rozdziały, przy czym nawet najdłuższy rozdział nie jest bardzo długi. Nie tylko długość rozdziałów sprawia, że czyta się tę historię szybko. To także ciekawa fabuła, gdzie Autor pomału odkrywa kolejne karty historii, zgrabnie łącząc je w całość. Dzięki temu historie Olgi, Igora, Mikołaja, Ludmiły, Marzeny, Klemensa i Antoniego z każdym nowym rozdziałem nabierają kształtu. Autor przeplata życie i śmierć, miłość i rozpacz, smutki, radości, tęsknoty, pochylając się nad każdą osobną postacią, nad jego/jej emocjami, mniejszymi bądź większymi życiowymi dramatami.

O tym, jak potoczą się losy bohaterów, należy dowiedzieć się z treści książki, dlatego nie opowiem tu wielu szczegółów, by nie niszczyć nikomu lektury. Poza tym "Nikt nie idzie" to książka z gatunku tych, które skłaniają do wielu przemyśleń, refleksji, do zatrzymania się na chwilę w biegu codzienności. Jej treść jest zbyt rozbudowana, aby streścić ją w paru słowach. Po prostu trzeba ją poznać.

Opinia opublikowana an moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/02/nikt-nie-idzie.html

Księga cmentarna

Księga cmentarna - Neil Gaiman, Paulina Braiter-Ziemkiewicz

To moje pierwsze spotkanie z Autorem, toteż sięgając po "Księgę cmentarną" Neila Gaimana kompletnie nie wiedziałam czego się spodziewać. I to dobrze, gdyż miło się zaskoczyłam. Neil Geiman w swojej opowieści zabiera czytelnika w magiczny klimat, gdzie świat żywych łączy się ze światem pozagrobowym. Z pozoru zwyczajny thriller z kryminalną historią, z czasem przeradza się w opowieść o charakterze fantasy. I to interesującą opowieść.

Na kartach tej opowieści poznajemy pewnego chłopca, który pragnie rozwiązać zagadkę sprzed lat, która sięgnęła jego rodzinę. Nie powiem więcej, gdyż nie chcę niszczyć zabawy tym, którzy jeszcze nie znają tej historii. O tym czy chłopiec znajdzie odpowiedzi, których szuka, a tym samym czy odnajdzie siebie samego należy więc dowiedzieć się z lektury książki.

Książkę czyta się lekko i szybko, a patrząc na jej gabaryty śmiało można powiedzieć, że zbyt szybko. Dlatego też starałam się ją sobie dawkować. Wprawdzie miałam zacząć przygodę z Neilem Gaimanem od "Gwiezdnego pyłu", gdyż wydawała się być lekką opowieścią, w sam raz na początek. Mimo to cieszę się, że nie zawiodłam się na "Księdze cmentarnej". Książka z powodzeniem może sprawdzić się w czasie Wszystkich Świętych, jeśli ktoś chce klimatu cmentarza, duchów, zjaw i tym podobnych rzeczy.

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/01/ksiega-cmentarna.html

Samotność w sieci

Samotność w Sieci - Janusz L. Wiśniewski
CYKL: "SAMOTNOŚĆ W SIECI" (TOM 1)

Twórczość Janusza Leona Wiśniewskiego rozpoczęłam wprawdzie od opowiadań ("Zespoły napięć"), jak często robię w przypadku autorów znanych i lubianych, głównie po to, żeby zapoznać się ze stylem pisania danego autora i zobaczyć czy ten styl przypadnie mi do gustu. Obiecałam sobie w końcu poznać najbardziej znany tytuł J.L. Wiśniewskiego, gdyż miałam wrażenie, że chyba jestem jedną z nielicznych osób mojego pokolenia, która nie czytała tej historii.
 
No właśnie: "pokolenie". To słowo-klucz jeśli chodzi o tą książkę, zwłaszcza gdy czytamy w opiniach zarzuty, że źle się zestarzała. Mam tylko nadzieję, że rzeczywiście piszą te hasła osoby, które nie wiedzą, że kiedyś jedyną formą elektronicznego porozumiewania się były e-maile, a szczytem technologii był taki wynalazek jak komunikator ICQ. Dziś, w dobie Messengera, Whatt'sUpa czy Instagrama (dostępnych przecież pod ręką na naszych smartfonach), niemal niemożliwością jest uzmysłowić sobie, że aby porozmawiać z kimś przez internet, trzeba było najpierw przyjść do domu i włączyć komputer. ICQ, potem Gadu-Gadu. Któż z nas pamięta jeszcze wiadomości na naszej-klasie? Dziś możemy włączyć Messenger w każdym miejscu na Ziemi i połączyć się nie tylko głosowo ale też za pomocą video. Bohaterowie "Samotności w sieci" mieli bardziej ograniczone możliwości. Czy jednak przez to książka "źle się zestarzała" - ja niektórzy sądzą? Według mnie wystarczy wyłączyć myślenie o dzisiejszych możliwościach i włączyć wyobraźnię. Na pewno łatwiej będzie tym, którzy znają z autopsji jak to wyglądało kiedyś.

Nasza para w "Samotności w sieci" przeżywa wiele emocji związanych ze swoją internetową znajomością. Czytelnik przygląda się tej relacji, czyta e-maile, które między sobą wymieniali i ma wrażenie jakby podglądał tę parę. Widzimy ją rodzi się romantyczna znajomość, pożądanie, silne uczucie. Autor podkręca atmosferę, dodaje do historii co i rusz nowe "smaczki", dowiadujemy się coraz więcej o przeszłości Jakuba, z czasem obserwujemy jak znajomość tej dwójki wspina się po kolejnych szczeblach, dostajemy kilka zwrotów akcji i napięć. Wciąż kibicujemy tej, bądź co bądź zakazanej relacji. Jak potoczą się losy bohaterów? Tego należy dowiedzieć się z książki.

Poza samą historią, Wiśniewski dostarcza wielu informacji głównie z dziedziny informatyki i genetyki. Techniczne, naukowe fragmenty brzmią odpychająco, aczkolwiek Autor jednak podaje nam te stwierdzenia w interesujący sposób. Plusem jest też fragment, który początkowo myślałam, że mnie znudzi, a okazał się jednym z najmądrzejszych c całej książki, bogaty w mądre cytaty (o ile nie jest jednym wielkim cytatem). A jest to dialog między sercem, a mózgiem. Warto było przeczytać tę książkę choćby dla tego wątku.

Tytuł dobry, polecam, choć z pewnością łatwiej będzie czytać tę książkę tym, którzy nie wychowali się wyłącznie na smartfonach.

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/01/samotnosc-w-sieci.html

Niekończąca się opowieść (film + książka)

Niekończąca się opowieść (film + książka) - praca zbiorowa
Książkowy dodatek do opartej na powieści Michaela Endego pod tym samym tytułem, czyli "Niekończącej się opowieści", poza kadrami z filmu, zawiera opis fabuły i jej obszerne streszczenie wypowiedzi na temat produkcji, omówienie głównych postaci oraz krótki opis świata Fantazji. Film, który dziś jest już kultowym, wciąż ma rzesze swoich fanów. W tym dodatku mamy sporo tekstu, w którym skupiono się na wartościowych i istotnych dla tego tytułu informacjach, co jest sporym plusem wydania. Poza opisem celu produkcji, możemy dowiedzieć się między innymi jak wyglądały prace nad stworzeniem scenografii, charakteryzacją, prace nad fantazyjnymi postaciami, które pojawiają się w filmie, na czele ze smokiem Falkorem. W tej części dodatku można dowiedzieć się paru produkcyjnych ciekawostek, co jest największa zaletą tego wydania.
 
Ocena książki: 6/10
Ocena filmu: 7/10

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/01/niekonczaca-sie-opowiesc-film-ksiazka.html

Witaj w klubie (film + książka)

Witaj w klubie (film + książka) - praca zbiorowa

W książkowym dodatku do filmu "Witaj w klubie", poza recenzjami mającymi za zadanie reklamę tej produkcji, możemy przeczytać parę słów na remat fabuły tego dramatu obyczajowego opartego na biografii Rona Woodrofa. Ponadto możemy przyjrzeć się jak wyglądała praca Matthew McConnaughey'a z reżyserem obrazu, którym jest Jean Marc-Vallée oraz jak wyglądała przemiana aktora w wycieńczonego chorobą, umierającego człowieka.

 

Największym plusem tego książkowego wydania jest fakt, iż zamiast skupiać się na filmografii i biografii aktorów: Jareda Leto i Matthew McConnaughey'a, dano głos odgrywanym przez nich postaciom, dzięki czemu ukazano przekaz jaki niesie ten film oraz wkład pracy aktorów w jak najlepsze wcielenie się w swoje role. Plus za barwne kadry z filmu.

 

Ocena książki: 6/10

Ocena filmu:

 

Opinia opublikowana na moim blogu:

https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2024/01/witaj-w-klubie-film-ksiazka.html

Crimson Peak. Wzgórze Krwi (film + książka)

Crimson Peak. Wzgórze Krwi (film + książka) - praca zbiorowa

Książkowy dodatek do filmu "Crimson Peak. Wzgórze Krwi", poza informacją przedstawiającą postać reżysera i scenarzysty Guillermo del Toro oraz opisem fabuły, zawiera interesujący rozdział: "Gdzie szukać źródeł inspiracji?", z którego możemy dowiedzieć się między innymi jak zrodził się pomysł na ten film.Zaletą wydania jest fakt, iż opisując bohaterów i ukazując filmowe postaci w kadrach, postarano się o charakterystykę filmowych bohaterów, jedynie na końcu zaznaczając krótko filmografię grajacego daną postać aktora. Wielki plus, gdyż przeważnie proporcje w tego typu dodatkach są odwrotne, a szkoda, gdyż tego typu opisy - skupione na granej postaci, a nie biografii aktora - mogą czasami pomóc w zrozumieniu roli, jaką dana postać odkrywa w filmie.

 

Kolejnym plusem są oczywiście barwne kadry z filmu, dobrej jakości i utrzymane w mrocznej stylistyce filmu.

 

Ocena książki: 6/10

Ocena filmu: 7/10

 

Opinia opublikowana na moim blogu:

https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2023/12/crimson-peak-wzgorze-krwi-film-ksiazka.html

Kler (film + książka)

Kler (film + książka) - praca zbiorowa

W książkowym dodatku do filmu "Kler" możemy dowiedzieć się czego dotyczy fabuła filmu oraz jaki był główny cel stworzenia tej produkcji. Ponadto mamy garść informacji w notce biograficznej dotyczącej Wojciecha Smarzowskiego oraz aktorów wcielających się w swoje role: Janusza Gajosa, Jacka Braciaka, Arkadiusza Jakubika, Roberta Więckiewicza i Joanny Kulig. Plus za to wyjaśnienie celowości stworzenia "Kleru", przekazu jaki ma mieć ten film oraz garść informacji na temat misji Papieża Franciszka.

 

Plus za wyraźną czcionkę bez udziwnień. Minus za brak ukazania krótkiej charakterystyki odrywanych postaci oraz wydźwięku ich ról w filmie, które można było umieścić przy notkach biograficznych, tym bardziej, że fotosy z filmu przedstawiają właśnie Arcybiskuba Mordowicza, Lisowskiego, Kukułę, Trybusa i Hankę. Skupiono się tylko na karierach odtwórców ról. Przynajmniej plusem jest to, iż postarano się o napisanie tych notek z sensem zamiast skupiać się na wyliczance najważniejszych tytułów z filmografii wybranych Aktorów.

 

Tradycyjnie, tutaj również spotkamy się z kolorowymi, dobrej jakości kadrami z filmu.

 

Ocena książki: 5/10

Ocena filmu: 7/10

 

Opinia opublikowana na moim blogu:

https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2023/12/kler-film-ksiazka.html

Burleska (film + książka)

Burleska (film + książka) - praca zbiorowa

W książkowym dodatku do filmu "Burleska", w którym główną rolę - Ali Rose - zagrała piosenkarka Christina Aquilera, czytelnik może znaleźć ogólne informacje dotyczące fabuły, informacje na temat tego jak zrodził się pomysł stworzenia tego filmu oraz krótkie wyjaśnienie czym jest Burleska, która ogólnie kojarzy się wszystkim ze striptizem. Ponadto można zapoznać się najważniejszymi odtwórcami ról. I tak mamy notki biograficzne Cher, Christiny Aquilery oraz Stanley'a Tucciego wraz z odpowiadającymi ich postaciom filmowym w kadrach z produkcji. Dodatek wieńczy notka biograficzna Stevena Antina - scenarzysty i reżysera "Burleski".

Kolorowych fotosów z filmu jest tutaj więcej. Są dobrej jakości i z pewnością są uatrakcyjnieniem niniejszego wydani. Jeśli chodzi o minusy: zabrakło mi w informacjach zawierających notki biograficzne odniesienia do granych w filmie postaci. Mamy tu głównie same notki, z wyróżnieniem najbardziej znanych ról Tucciego oraz informacje o przebojach Cher i Aquilery. Trochę mało, jak na książkowy dodatek do filmu. Jednak najpoważniejszy minus należy się za mało czytelną, fikuśną czcionkę. Ciężko się to czyta, zwłaszcza w notkach biograficznych, gdzie wymienia się sporo zagranicznych tytułów.


Ocena książki: 4/10
Ocena filmu:

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2023/12/burleska-film-ksiazka.html

Co lubią uczucia?

Co lubią uczucia? - Tina Oziewicz, Aleksandra Zając

O czym myśli Nostalgia gdy nadchodzą święta? Z kim najlepiej kumpluje się Lęk? Którą porę roku lubi Cierpliwość najbardziej? Jaki zapach lubi Spokój? Ci lubi robić Upór i czy aby na pewno jest niepotrzebny? Jak urządziła swoje małe mieszkanie Bezwartościowość? Czyim bratem jest Zaufanie? Dlaczego Złośliwość się przebiera? Do czego lubi wracać Wdzięczność i ci jest najważniejsze dla Pamięci?

Odpowiedzi na te i inne pytania należy szukać w książce Tiny Oziewicz. Ta okraszona barwnymi rysunkami uroczych stworków książka, w której każdy stworek odpowiada innej emocji/innemu uczuciu, przede wszystkim uczy rozpoznawać emocje i uczucia oraz pokazuje ich rolę w naszym życiu. Mądre, trafne opisy w zestawieniu z rysunkami Aleksandry Zając składają się w wartościową książkę dla młodych odbiorców, choć uważam, że czasem i dorosły może z niej wynieść wiele. Zatrzymać się na chwilę - zwłaszcza przy obecnym pędzie życia - by oczami dziecka, z refleksją zastanowić się nad rzeczami oczywistymi dla dorosłego, ale ważnymi w życiu.

Polecam zapoznać się zarówno z tym tytułem, jak i z innymi książkami Tiny Oziewicz: "Co robią uczucia?" oraz "Co uczucia robią nocą?"

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2023/12/co-lubia-uczucia.html

Klecanka papierowa

Klecanka papierowa - praca zbiorowa

W czterdziestym czwartym numerze kolekcji "Prawdziwie owady, pajęczaki inne robaki" skupiono się na omówieniu gromady między innymi wijów. W formie podobnej jak stawonogi i pajęczaki z poprzedniego numeru. Ponadto omówiono tutaj omówiono środowiska w jakich występują stawonogi: suche, półsuche, wilgotne, mokre, łąki, sawanny, lasy umiarkowane i tropikalne oraz opisano szkielet stawonogów, którego głównym budulcem jest chityna. Ciekawym rozdziałem jest ten o tytule: "Przeobrażenie", w którym omówiono zdolność owadów to przeobrażania się z formy larwalnej do dorosłej, z podziałem na przeobrażenie niezupełne (hemimetabolia) i zupełne (holometabolia).

 

Opinia opublikowana na moim blogu:

https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2023/12/klecanka-papierowa.html

Szarańczak czerwony

Szarańczak czerwony - praca zbiorowa

Wraz z czterdziestym trzecim numerem kolekcji "Prawdziwe owady, pajęczaki inne robaki" kończą się opisy poszczególnych owadów z wyróżnieniem tradycyjnych [do tej pory] opisów budowy ich ciała, środowiska naturalnego oraz sposobów rozmnażania i odżywiania. Wchodzą natomiast przewodniki, dlatego tutaj omówiono jak należy z nich korzystać. Podane w formie tabel przedstawiają skrótowe informacje na temat danej gromady i rzędu owadów. Dzięki przewodnikom można szybko poznać zarówno nazwy poszczególnych rzędów, jak i ich nazwy zwyczajowe, a poza ogólnym tekstem mamy skrótowo podane informacje na temat występowania i cech charakterystycznych dla danej grupy. W tym numerze mamy omówienie stawonogów i pajęczaków. Tutaj podano klasyfikację stawonogów oraz omówiono cechy rozpoznawcze pajęczaków - jeszcze bez tabel, które na dobre pojawią się od numeru czterdziestego piątego.

 

Opinia opublikowana na moim blogu:

https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2023/12/szaranczak-czerwony.html

Teraz czytam

Stałe warianty gry
Braun Grzegorz
Przeczytane:: 163/650 stron
Diagnozy i interwencje pielęgniarskie
Lucyna Płaszewska-Żywko, Maria Kózka
Białe. Zimna wyspa Spitsbergen
Ilona Wiśniewska
Titanic: Anatomy of a Blockbuster
Gaylyn Studlar
Posiadłość East Lynne
Mrs. Henry Wood, Mira Czarnecka
Przeczytane:: 50/748 stron
Podróże po Irlandii monastycznej
Wojciech Falarski
Przeczytane:: 13/232 stron
Vogue Polska, nr 35-36/styczeń-luty 2021
Redakcja Magazynu Vogue Polska
Przeczytane:: 80/240 stron
Vogue (USA), November 2020
Redakcja Magazynu Vogue Polska
Przeczytane:: 68/120 stron
Stulecie Winnych
Ałbena Grabowska-Grzyb
Przeczytane:: 83/672 stron
Boży bojownicy
Andrzej Sapkowski
Przeczytane:: 128/1411 minut