Booka

Miłośniczka dobrych książek, filmów i muzycznych dźwięków (jazz, blues, R&B, soul, rock, progressive rock, rock 'n' roll).

Zainteresowanych zapraszam do obserwowania mojego profilu.

 

TVPropaganda. Po drugiej stronie TVP

TVPropaganda. Za kulisami TVP - Mariusz Kowalewski

Mariusz Kowalewski to jeden z wielu dziennikarzy, który został zwolniony z TVP za rządów Jacka Kurskiego. W swojej książce opisuje jak działał prezes TVP oraz jego ludzie wobec swoich pracowników i tematów, którymi się zajmowali. Na początku serwuje nieco historii, opisuje gdzie mieszczą się poszczególne pomieszczenia w budynku, po czym przestawia wszystkie absurdalne ale też i te mniej zabawne działania decydentów publicznej TV.

 

Z tyłu książki czytamy takie zdanie:

 

"Kowalewski opisuje TVP w stylu reporterskim – relacjonuje zdarzenia, przywołuje treść rozmów i korespondencji, opatrując to wszystko niezbyt rozbudowanym komentarzem, bo też komentarz jest tu właściwie zbędny".

 

Jak najbardziej tak jest. Autor pisze lekko i nieskomplikowanie, objaśnia wszystkie pojawiające się w tekście nazwiska (a mało ich nie jest, dzięki czemu czytelnik nie gubi się. Komentarz jest niepotrzebny, bo czytelnik sam może wyrobić sobie własne zdanie a w przypadku tej książki jest takich momentów sporo. Najczęściej wtedy nie wiadomo czy się śmiać czy płakać. W większości przypadków pewnie to drugie...

 

Książkę pochłonęłam szybko i z zainteresowaniem. Jest ciekawa. Warto się z nią zapoznać, żeby zobaczyć jak to wszystko tam wyglądało od kulis i żeby wyrobić sobie własne spojrzenie w temacie. Zawarte w niej treści wywołują u czytelnika różne emocje: od zażenowania, po śmiech i nawet gniew na zaistniałą sytuację.

 

Poelcam.

Vogue Polska, nr 23/styczeń 2020

Vogue Polska, nr 23/styczeń 2020 - Redakcja Magazynu Vogue Polska

W styczniowym numerze "Vogue Polska" najbardziej zainteresowały mnie:

 

- "Strój galowy" (str. 40-43) - Małgorzata Bela opowiada historie, które przydarzyły jej się na czerwonych dywanach.
- "Więcej i więcej" (str.72-85) - warta uwagi sesja zdjęciowa Agnieszki Kuleszy i Łukasza Pika.
- "Byłaś moją witaminą D3" (str. 130) - Maria Fredro-Boniecka przedstawia książkę Magdy Umer o Zuzannie Łapickiej, wspominając przy tym jej osobę.
- "Omotana" (str.156-169) - ładna sesja zdjęciowa ze stylizacjami Karoliny Gruszeckiej i zdjęciami Sonii Szóstak.
- "Law. Aktor, który został papieżem" (str. 210-213) - ciekawy tekst Artura Zaborskiego, którego bohaterem jest aktor Jude Law.
- "Piękno nie pojawia się wtedy, kiedy je sobie namalujesz" (str. 214-219) - teskt Hanny Rydlewskiej o youtuberce Red Lipstick Monster.

 

Dwudziesty trzeci numer "Vogue", który otwiera nowy 2020 rok uznaję za mocno przeciętny. Niezbyt interesujące sesje, mało ciekawe artykuły - pod tym względem magazyn najbardziej rozkręca się pod koniec, a i to bez szału.

Czarne lustro. Po drugiej stronie

Czarne lustro. Po drugej stronie - Annabel Jones, Jason Arnopp, Charlie Brooker, Michał Jóźwiak

"Czarne lustro. Po drugiej stronie" dla tych, którzy jeszcze nie znają poszczególnych filmów spokojnie może być przewodnikiem po każdym z odcinków serialu, natomiast dla fanów "Black Mirror" przyjemną dla oka "powtórką z rozgrywki". Czymś w stylu: "przeżyjmy to jeszcze raz".

 

Tym, co rzuca się w oczy już na początku obcowania z tą książką, jest fakt, iż to naprawdę ładnie wydana rzecz. Kompletnie czarna, solidnie wykonana, twarda oprawa z białym - fanom serialu dobrze znanym - napisem, gdzieniegdzie połyskująca, w innych miejscach matowa i z motywem rozbitego szkła okładka robi wrażenie.

 

Książkę rozpoczyna wstęp zapisany białymi napisami na czarnych stronach autorstwa głównych producentów serialu. Przed każdym następnym rozpoczęciem omawiania nowego sezonu mamy podobny wstęp. Czerń stron dobrze współgra z całością, dodatkowo dodając jej klimatu.

 

Mamy cztery sezony serialu, więc książka dzieli się na cztery sekcje, każda z nich jest podzielona na rozdziały zatytułowane tak jak odcinki przypisane do poszczególnych sezonów. Każdy odcinek jest podany czytelnikowi w formie zapisu luźnej rozmowy osób odpowiedzialnych za stworzenie danego odcinka. Dla ułatwienia postarano się o przedstawienie listy osób zaraz przy tytule rozdziału. Forma przekazu jest na plus, gdyż nie jest to typowy wywiad, a bardziej dialog. Dzięki temu czytelnik odnosi niekiedy wrażenie, jakby to on siedział obok rozmówców i przysłuchiwał się z boku temu, o czym rozmawiają. Atmosferę "swojskości" potęguje język, który gdzieniegdzie został wprowadzony - mające niewiele wspólnego z piękną literacką mową wulgaryzmy mogą niektórych odstraszyć. Zwłaszcza, iż twórcy niejednokrotnie nie przebierają w słowach...

 

Atutem książki są także liczne fotografie. które w większości przedstawiają kadry z poszczególnych odcinków.

Minusy: w tekście wkradło się parę literówek, ale fakt ten nie wpływa na moją ocenę ogólną.

 

Książkę polecam głównie fanom serialu. Wyjaśnia ona sporo aspektów, zdradza kulisy powstawania odcinków. Warto zapoznać się z komentarzem producentów oraz ciekawymi anegdotami z planu.

Narrenturm

Narrenturm - Andrzej Sapkowski

CYKL: "TRYLOGIA HUSYCKA" (TOM I)

 

Czyn, którego dopuścił się Reynewan, sprawia, iż młodzieniec, chcąc nie chcąc udaje się w wędrówkę między innymi na Węgry. Towarzyszą mu przy tym różni ludzie, których poznaje w różnych, nie zawsze korzystnych okolicznościach.

 

Dziwne, tajemnicze, niewyjaśnione morderstwa, miłość, pościg za Reynewanem, czary i inne tym podobne - to główne tematy tej części trylogii. Wszystko to, osadzone w średniowieczu.

 

Plusem opowieści są - niekiedy - pojawiające się humorystyczne akcenty oraz sama historia, która jest dość złożona i ogólnie ciekawa. Natomiast największym plusem dla tego wydania (jako, iż oceniam audiobook) jest jego nietuzinkowa interpretacja, która swoim wykonaniem przypomina bardziej słuchowisko, aniżeli typowy audiobook czytany przez jednego lektora. Mamy tu wielu lektorów, którzy w swoje role weszli bardzo naturalnie. Dodatkowo na plus bardzo klimatyczna muzyka i dźwięki w tle. Całokształt wypada rewelacyjnie.

 

Minusem jest według mnie za dużo łacińskich słówek, zdań używanych przy zaklęciach, modlitwach bądź wtrącanych ni stąd ni z owąd - dosyć często.

 

Jeśli mam oceniać audiobook tylko z punktu widzenia samego wykonania to uznałabym go jako rewelacyjny. Jednakże w mojej ocenie ujmuję treść, a ta jest dobra.

Czytelnicze podsumowanie roku 2019

Starcie królów - George R.R. Martin Nawałnica mieczy: Stal i śnieg - George R.R. Martin, Michał Jakuszewski Pismo. Magazyn opinii, nr 8 / sierpień 2018 - praca zbiorowa Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa - Olga Tokarczuk Ofiara w środku zimy - Mons Kallentoft Czarnobyl. Spowiedź reportera - Igor Kostin Vogue Polska, nr 20/październik 2019 - Redakcja Magazynu Vogue Polska Samotnik - Eugène Ionesco Roksolana - porwana w niewolę - Pawło Zahrebelny Syrop z piołunu. Wygnani w akcji "Wisła" - Smoleński Paweł

Moje książkowe "The best":


Najbardziej intrygująca książkowa postać:

 

(ex aequo): Tyrion Lannister i Deanerys Targaryen z książek "Starcie królów" i "Nawałnica mieczy: Stal i śnieg" (George R.R. Martin)

 

Najlepsza okładka:

 

(ex aequo): "Pismo. Magazyn opinii, nr 8/sierpień 2018", Fundacja Pismo, 2018r.; "Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa" (Olga Tokarczuk), Wydawnictwo Literackie, 2018r.

 

Najlepszy cytat:

 

"W niektóre noce łóżko jest nieskończenie szerokie. Niektóre noce mieszczą całą samotność świata. W niektóre noce łóżko jest miękkie i obiecujące, a oczekiwanie na sen staje się najlepszym czasem minionego dnia. W noce takie jak ta łóżko jest twarde, materac to wróg przeganiający myśli na niewłaściwe miejsca, jakby chciał wyszydzić człowieka, że leży tam sam bez innego ciała, na którym można się oprzeć."

"Ofiara w środku zimy" (Mons Kallentoft)


Największe zaskoczenie:

 

"Profesor Andrews w Warszawie. Wyspa" (Olga Tokarczuk)

 

Najlepszy autor:

 

Igor Kostin ("Czarnobyl. Spowiedź reportera")

 

Najlepsza książka:

 

"Czarnobyl. Spowiedź reportera" (Igor Kostin)

 


Największe gnioty:

 


Najbardziej irytująca książkowa postać:

 

Malin Fors z książki "Ofiara w środku zimy" (Mons Kallentoft)

 

Najgorsza okładka:

 

(ex aequo): "Vogue Polska, nr 20/październik 2019, Visteria sp.z.o
o., 2019r.; "Samotnik" (Eugene Ionesco), Państwowy Instytut Wydawniczy, 1977r.

 

Najgorszy cytat:

 

"W córce pojawił się jakiś nowy ton, mniej wbrew i do wewnątrz, bardziej na zewnątrz i otwarta i pewna."
"Ofiara w środku zimy" (Mons Kallentoft)

 

Największe rozczarowanie:

 

"Ofiara w środku zimy" (Mons Kallentoft)

 

Najgorszy autor:

 

Pawło Zagrebelny ("Wspaniałe stulecie Sulejmana. Roksolana porwana w niewolę")

 

Najgorsza książka:
 
"Syrop z piołunu. Wygnani w akcji Wisła" (Paweł Smoleński)

 

 

__________________________________________________________________

 


W liczbach:

 

Wszystkich przeczytanych książek 49, w tym:

 

Biografie/Autobiografie/Dzienniki/Pamiętniki - 1
Czasopisma - 21
Fantastyka - 2
Film + książka - 2
Komiksy - 4
Literatura dziecięca/młodzieżowa - 1
Literatura faktu/Reportaże/Eseje - 11
Literatura obyczajowa - 1
Literatura piękna/współczesna - 2
Literatura popularnonaukowa - 1
Poezja - 2
Thrillery/Kryminały/Sensacja - 1

 


W nagrodach:

 

Nominowani (0)
Nagrodzeni (0)

 

Samobójcze zatopienia

Samobójcze zatopienia - Jan Piwowoński

CYKL: MINIATURY MORSKIE. EPIZODY WOJEN MORSKICH; tomik 148; zeszyt 46

Zniszczenie jugosłowiańskiego niszcyciela "Zagreb", zaropienie niemieckiego krążownika "Lützow". Samozatapiania całych flot - a wszytko to albo w imię zasady: "aby nie wpadł w ręce wroga", albo celem zablokowania portu podczas działań wojennych lub by pozbyć się niebezpiecznego załadunku (jak było w przypadku zatopienia statku "Empire Lark").

Miniaturka ta dla mnie najciekawsza była na początku przez pierwszych kilka rozdziałów. W następnych rozdziałach autor bardziej skupiał się na opisach działań wojennych, dopiero pod koniec podaje dalsze przykłady zatopień statków. To sprawiło, że książkę tą czytało mi się wolniej. Na plus czarno-białe fotografie, choć nie ma ich bardzo dużo.

Herezja miłości #3

Herezja miłości 3 - Daisuke Moriyama

CYKL: "HEREZJA MIŁOŚCI" (TOM III)

 

W trzeciej części tej historii zaczynają wychodzić pewne tajemnice, pojawia się Anioł oraz wielki smutek i tęsknota. Ta część to bardziej pełna emocji historia miłosna niż przesycona erotyzmem opowieść. Opiera się bardziej na uczuciach, a pogoń za wypełnieniem zapłaty z cyrografu mocno schodzi na dalszy plan. I może lepiej, bo dzięki temu mamy tu sporą dawkę melancholii. Jest więcej spokoju i to widać.

 

Trzeci tom czytało mi się lepiej niż drugi. Jest bardziej interesujący. I, choć to taka bajka dla dorosłych kobiet, to jednak była miłym przerywnikiem przed bardziej ambitną literaturą.

Herezja miłości #2

Herezja miłości 2 - Moriyama Ena

CYKL: "HEREZJA MIŁOŚCI" (TOM II)

 

Yoshino ma problem. Coraz ciężej ukryć jej przed znajomymi relację z "wujem". Jeszcze gorzej, gdy dowiaduje się jaką cenę za uczucia do niej płaci Asahi. Aby ratować kolegę, Yoshino decyduje się na pewien krok. Co się wydarzy?
Tymczasem demona Beliala odwiedza Szatan. Szef oczekuje od niego szybkiego uiszczenia podpisanego przed laty cyrografu...

Wciąż ładna kreska, kilka humorystycznych akcentów (zwłaszcza w krótkich dodatkach na końcu). Jednakże od drugiej połowy komiksu fabuła trochę się rozmyła skupiając się na słownych przepychankach Beliala i Yoshino.

Herezja miłości #1

Herezja miłości 1 - Daisuke Moriyama, Joanna Szmytkowska

CYKL: "HEREZJA MIŁOŚCI" (TOM I)

 

Nastolatka Yoshino zostaje sierotą. Nie ma nikogo, kto mógłby się nią zaopiekować, a na domiar złego ma w życiu niezwykłego pecha. Tym bardziej potrzebuje zaufanej osoby, która mogłaby chronić ją przed złem tego świata.
Pewnego dnia Yoshino trafia w antykwariacie na księgę przywoływania demonów. Trochę z nudów, trochę dla igraszki i ze zwykłej ciekawości przywołuje demona Beliala. Podpisują pakt i od tej pory Belial zrobi dla niej wszystko, o co go poprosi za uiszczeniem drobnej opłaty. Z wiekiem jednak drobne opłaty mają stać się poważniejsze...
Problemy zaczynają się zwiększać gdy na drodze Yoshino pojawia się Asahi - kolega ze szkoły...

 

Przepełniony erotyką, zmysłowością komiks, chwilami lekko przerażający, czasem nawet zabawny w dialogach. Odznacza się ładną kreską i wciągającą fabułą. I, choć nie jest to fabuła "wysokich lotów", a także jest dość przewidywalna, to jednak czytało mi się szybko i z zainteresowaniem.

Vogue Polska, nr 22/grudzień 2019

Vogue Polska, nr 22/grudzień2019 - Redakcja Magazynu Vogue Polska

W grudniowym numerze "Vogue Polska" najbardziej zainteresowały mnie:

 

- w sekcji "En Vogue" (str. 62-72) elektryzujące i bardzo klimatyczne zdjęcia Magdy Wunsche & Agi Samsel oraz stylizacje Karoliny Gruszeckiej.
"Sława we współpracy z modą" (str. 74-78) - czyli tekst Eweliny Dziewieli o celebrytkach/aktorkach/piosenkarkach projektujących dla znanych marek, bądź to pod własnym szyldem.
"Opowieść wigilijna" (str. 86-88) - Małgorzata Bela wspomina początki kariery.
"Dokąd prowadzi rysowanie" (str. 96-100) - artykuł, w którym Agata Michalak przedstawia postać Davida Downtona.
"Blondie" (str. 116-127) - stylizacje Karoliny Gruszeckiej w ładnej sesji sfotografowanej przez Zuzę Krajewską.
"Chłopak dla mojej dziewczyny" (str. 150) - niedługi tekst Katarzyny Straszewicz o męskiej odpowiedzi na perfumy "Good Girl" - czyli "Bad Boy" Caroliny Herrery.
"Zrób w głowie miejsce na seks" (str. 158-161) - Katarzyna Koper pisze o dobrodziejstwie płynącym z uprawiania seksu, o tym dlaczego coraz mniej czasu ludzie poświęcają na zbliżenia oraz jak sprawić aby ten czas odnaleźć.
-"Brakuje mi naszych małych spowiedzi" (str. 180-183) - fragment zapisu rozmowy Marcina Zaborskiego z Magdą Umer, która wspomina zmarłą rok temu Zuzannę Łapicką.
"Królowa jest tylko jedna" (str. 186-190) - interesujący tekst Elżbiety Szawarskiej o "Royal Fashion" na dworze brytyjskiej Królowej Elżbiety.
"Ile kosztują marzenia?" (str. 197-215) - sesja, gdzie podziwiać możemy świetne zdjęcia, których autorem jest Mikael Jansson oraz piękne stylizacje haute couture Emmanuelle Alt.
"Victoria Beckham konkret, superorganizacja ani krztyny niepewności" (str. 216-225) - sesja, w której mamy bardzo ładne, pełne klasy, elegancji i wdzięku zdjęcia, których autorem jest Alexi Lubomirski oraz równie szykowne stylizacje Danieli Agnelli. Wszytko to opatrzone tekstem Małgorzaty Beli.

 

Przez ostatnie kilka miesięcy polskie wydanie "Vogue'a"mocno straciło w moich oczach. Rozczarowujące sesje - zwłaszcza te główne, podobnie jak zapowiadające je (równie słabe) okładki; mniejsza liczba interesujących artykułów; często wiecej reklam niż ciekawych materiałów, a to, co faktycznie wartościowe rozpoczynało się dopiero około połowy magazynu... Wszystko to sprawiło, że nie czytałam, ani nie przeglądałam "Vogue'a" z takim zapałem jak wcześniejsze numery. Z miesiąca na miesiąc coraz bardziej zaglądałam do magazynu bardziej przymuszając się, aniżeli z czystej chęci i już powoli traciłam nadzieję, że trafi się ciekawy numer.
Grudniowy numer jednak pozytywnie mnie zaskoczył stąd dobra ocena.

Vogue Polska, nr 21/listopad 2019

Vogue Polska, nr 21/listopad 2019 - Redakcja Magazynu Vogue Polska

W listopadowym numerze "Vogue Polska" za najbardziej interesujące uznaję następujące artykuły:

 

-"Fotograf powinien zakochiwać się w modelce" (str. 132-135) - wspomnienie zmarłego niedawno Petera Lindbergha w tekście Elżbiety Szawarskiej.
- "Na przekór ograniczeniom" (str. 136-138) - wywiad Anny Konieczyńskiej z Martą Birowską, w którym mowa o tym, że można spełniać swoje marzenia, mimo przeciwności losu.
- "Solidna jak skała" (str. 182-195) - sesja w słonecznej Turcji, autorstwa Sonii Szóstak ze stylizacjami Karoliny Gruszeckiej.
- "Projekt: Tom Ford" (str. 224-227) - ciekawy tekst. Bob'a Haskell'a z wykorzystaniem zdjęć Annie Leibowitz.

 

I to tyle. Poważnie - tak niewiele. Niestety ale pozostałe sesje (poza wyżej wymienioną) nie urzekły mnie. Jeśli chodzi o sesję główną z bohaterkami z okładki, to wyróżniłabym tylko zdjęcie Kamili Szczawińskiej ze strony 154. Sesja, tak samo jak i okładka - nudna i... smutna. Smutne kolory, na większości zdjęć zasmucone modelki, nudne ujęcia. Ja rozumiem listopad smutnym miesiącem jest... jednakże bez przesady...

 

No cóż, może następnym razem...?

Roksolana porwana w niewolę

Roksolana - porwana w niewolę - Pawło Zahrebelny

CYKL: WSPANIAŁE STULECIE SULEJMANA (CZĘŚĆ I)

"Roksolana porwana w niewolę" to pierwszy tom, który otwiera serię pięciu książek Pawło Zagrobelnego.

Książkę tą chwilami czytało mi się ciężko przez wzgląd na mniej interesujące opisy walk (zwłaszcza pod koniec) oraz konstrukcję zdań w niektórych miejscach, głównie jeśli chodzi o zdania wielokrotnie złożone. Dodatkowym minusem są tu irytujące literówki.
Ponadto, jeśli ktoś oglądał serial "Wspaniałe stulecie" inspirowany książkami autorstwa Demet Altınyeleklioğlu, to (nie zdradzając wiele z fabuły) może się chwilami nieco rozczarować zwłaszcza jeśli chodzi o początek książki i opisy sprzedanej do sułtańskiego haremu Hürrem...

Książka podzielona jest na parę rozdziałów, z których najbardziej zaciekawiły, mnie dwa: "Mahidevran" oraz "Hürrem". Jeśli chodzi o pozostałe, z tym bywało różnie. Interesujący początek, który wraz z opisami z targu niewolników zrobił się nużący; potem dwa wspomniane dobre rozdziały oraz dwa ostatnie rozdziały z politycznymi osiągnięciami Sulejmana i zakończenie książki ni z gruszki, ni z pietruszki każą mi ocenić ten tytuł na mocno przeciętny.

Zamierzam, mimo to zapoznać się z pozostałymi tytułami z serii w nadziei, iż tamte będą chociaż trochę lepsze.

Ofiara w środku zimy

Ofiara w środku zimy - Mons Kallentoft

CYKL: KOMISARZ MALIN FORS (TOM 1)

 

"Ofiara w środku zimy" otwiera cykl książek Monsa Kallentofta o Malin Fors - pewnej pani komisarz, kobiety po przejściach i matki dorastającej córki.

Pewnego dnia, w lesie, ktoś znajduje wiszące na drzewie zwłoki mężczyzny. Policja przez jakiś czas nie wie kim jest zmarły, kiedy w końcu udaje im się poznać kim jest mężczyzna policjantów oraz Malin Fors czekają niespodzianki, które w czasie śledztwa będą raz za razem odkrywane.

 

Już od pierwszych stron da się zauważyć specyficzny styl autora. Nie jest to z pewnością styl, jakiego można się spodziewać po tym gatunku literatury. Momentami zawile zbudowane zdania, które przeplatają się z krótkimi zdaniami-przemyśleniami. To styl, który choć intrygujący, to z czasem trochę mnie męczył.
Na plus parę niezłych cytatow, aczkolwiek chwilami zdarzały się i takie fragmenty, w których autor sili się na górnolotne sformułowania z różnym tego skutkiem.

Sama kryminalna zagadka jest w miarę niezła, ciekawa, natomiast jej zakończenie jest dość niestandardowe.


Książkę czyta się szybko, także z uwagi na sporo krótkich i bardzo krótkich rozdziałów. Jednak przez te zawiłe (nieraz denerwujące) konstrukcje zdań nie odczuwałam jakoby była to przyjemna lektura.

 

Czuję lekki niedosyt związany kryminalną sprawą - zarówno jeśli chodzi o sprawcę, jak i przebieg śledztwa (i co i rusz przechodzenia z głównego tematu na temat życia prywatnego pani komisarz i jej córki Tove), na rozwiązaniu sprawy kończąc.

Pocahontas

Pocahontas - Walt Disney

Kto z nas nie zna disneyowskiej wersji "Pocahontas"? Ta niedługa bajka przedstawia losy tak dobrze znanej postaci z animowanej bajki indiańskiej córce wodza, która pokochała białego osadnika Johna Smith'a.

 

Plusem tej książeczki są barwne jej strony z kadrami z filmu. Wprowadziły one w klimat dawnych lat, w których polubiłam tą historię. Książkę czyta się szybko, łatwo (wszak przeznaczona jest dla dzieci) i przyjemnie.

 

Fajnie było na moment przenieść się do końcówki lat dziewięćdziesiątych XX wieku, do czasów mojego dzieciństwa i przypomnieć sobie historię rezolutnej Pocahontas.

Trzy awarie

Trzy awarie - Jerzy Miciński

CYKL MINIATURY MORSKIE. POLSKIE TRADYCJE MORSKIE; tomik 118; zeszyt 24 (7)

 

Autor w tej książeczce opisuje fatalny w skutkach rejs "Krakowa", przygody na dziwnym żaglomotorowcu "Gazolinie", awarię parowca "Gdynia", katastrofę parowca "Wisła" będąca przypieczętowaniem końca rodzimego towarzystwa armatorskiego - "Sarmacji" oraz tragedię "Górnika".

 

Książka ta poprzez ukazanie tragedii polskich statków, przy okazji pokazuje czytelnikowi jak marny zaczął być stan polskiej floty handlowej w pierwszej połowie lat dwudziestych XX wieku. Napisana jest interesująco. Czyta się szybko. Atutem są też liczne czarno-białe fotografie, zarówno statków, jak i osób z załogi, o których mowa w tekście.

Kaprysik. Damskie historie

Kaprysik. Damskie historie - Mariusz Szczygieł

Książka Pana Mariusza Szczygła zawiera zbiór paru opowieści o kobietach. Każdy rozdział dotyczy innej osoby. Książkę otwiera wstęp, w której autor opisuje swój pierwszy kontakt z aktorką Zofią Czerwińską. Następnie możemy przeczytać o piszącej osobliwe notatniki Janinie Turek, piękną blondynkę Panią Annę - wielbicielkę fotografowania się w przebraniach, historię pewnej znalezionej kartki ze spisem nazwisk kobiet (m.in. Hanny Krall), następnie Małgorzatę Tadeusiewicz, Izabellę Skrybant-Dziewiątkowską, dwie korenspondujące ze sobą kobiety oraz Idę Kamińską.

 

Pierwsza połowa książki na plus. Najbardziej nie zainteresowała mnie historia korespondencji dwóch kobiet (możliwe, iż dlatego, że nie przepadam na dłuższą metę za czytaniem prozy podanej w takiej formie.

Pozostałe historie interesowały mnie w większym (historia Janiny Turek, Małgorzaty Tadeusiewicz) lub mniejszym (Izabella Skrybant-Dziewiątkowska, Ida Kamińska) stopniu.

 

Książkę szybko się czyta, co jest zasługą lekkiego pióra Pana Mariusza Szczygła. Oceniam jako średnią z uwagi na dwie historie, które według mnue były przeciętne i jedną, która kompletnie mnie nie porwała.

Teraz czytam

Vogue Polska, nr 24/luty 2020
Redakcja Magazynu Vogue Polska
Przeczytane:: 92/228 stron
Boży bojownicy
Andrzej Sapkowski
Przeczytane:: 128/1411 minut
Kochanka władcy
Pawło Zahrebelny
Przeczytane:: 134/267 stron
Dzienniki 1950-1962
Sylvia Plath, Paweł Stachura, Joanna Urban
Przeczytane:: 135/776 stron
Pismo. Magazyn opinii, nr 9 /wrzesień 2018
praca zbiorowa
Przeczytane:: 39/98 stron
Nawałnica mieczy: Krew i złoto
George R.R. Martin, Michał Jakuszewski
Przeczytane:: 97/640 stron
Sztuka kochania
Michalina Wisłocka
Przeczytane:: 245/384 stron
Pożądanie mieszka w szafie
Piotr Adamczyk
Przeczytane:: 20 %
Zakonnice odchodzą po cichu
Marta Abramowicz
Charaktery 12 (251) / grudzień 2017
Redakcja miesięcznika Charaktery
Przeczytane:: 40/132 stron